hulpaanbod
verwijzers
werken bij Casa
Casa Nederland
Ik ben een meisje van 19 jaar en heb nog geen week geleden een abortus ondergaan. Ik weet dat dit de beste keuze is geweest maar het doet pijn. Ik zie opeens superveel zwangere vrouwen, kleine kinderen en babyspulletjes en word er helemaal gek van. Overdag doe ik normaal, maar als ik eenmaal in mijn bed lig begin ik te huilen. Ik heb een stoplichtrelatie met mijn vriend en aan hem heb ik op dit moment ook niet veel, hij wil er gewoon NIET over praten. Ik heb het met een aantal familieleden over gehad of ik het moest houden en het is de beste keuze op dit moment. Ik woon op een klein kamertje, heb behalve mijn VMBO-t diploma nog verder geen diplomas behaald en heb geen geld of baan. Ik heb altijd een grote kinderwens gehad en heb een opleiding als kinderleidster gevolgd maar niet afgemaakt. Ik sta volledig achter de keuze die ik heb gemaakt, maar toch heb ik er wel een beetje spijt van en hoop dat die pijn snel over gaat.
Beste meisje van 19, het is misschien een beetje cliché maar het hele leven bestaat uit het nemen van beslissingen. Als je zwanger was gebleven had je wellicht nu daar over gepiekerd. Belangrijk is dat je een weloverwogen beslissingen hebt genomen. Dat vind ik heel knap. Daar moet je aan vast houden. Wat betreft kinderen, jouw tijd komt nog wel. Sterkte, Marieke.
zit precies in dezelfde situatie, weet wat je doormaakt.
maar geloof me als ik zeg dat dit de meest reeële beslissing is geweest..
zoals ik uit je verhaal opmaak.. was ook jy er gewoon nog niet klaar voor.
mentaal misschien wel, maar financieel gezien gewoon niet.
en je wilt je kindje toch alles kunnen bieden en meer?
niet elke cent opzy hoeven leggen omdat je je al zorgen maakt dat je aan het eind van de maand geen pampers meer kan kopen?
geloof me, je hebt de juiste beslissing gemaakt..
het is moeilyk, maar probeer het te verwerken..
het vergeten hoef je niet.. maar laat je niet leiden door deze gedachten, dan maak je jezelf alleen maar gek..
je moet verder met je leven.
Ik snap jou volkomen ik heb nu bijna 5 jaar geleden een abortus ondergaan en het doet me nog elke dag pijn en besef dat ik toen de verkeerde keuze heb gemaakt.
Ik ben allergisch voor eustrogeen wat je lichaam ook aanmaakt als je zwanger bent veel wisten ze daar nog niet van tegenwoordig zijn daar medicijnen voor te krijgen .
Ik word ook dagelijks nog geconfronteerd met zwangere vrouwen , kleine kindjes , kleding noem maar op , en tot nu toe test ik alleen maar negatief dat maakt het gevoel van spijt alleen maar erger.